سلام به همه رفقا
امروز میخام در مورد سلطان جاده ای که میشناختم صحبت کنیم



میخام در مورد همسایه مون صحبت کنم
البته عکس های خیلی بیشتری تو سایت قبلی از این ان هاش گذاشته بودم
ما از سال ۸۴ تا ۱۴۰۰ با حاجی همسایه شدیم
حاج اسد ما خدا رحمت شون کنه اواخر سال ۹۸ بود که از این دنیا رفتن
اما همیشه خاطرات این بزرگوار هیچ موقع از ذهن من فراموش نخواهد شد
از مرام و ادب شون از مردم داری شون از برخورد با تمام ادم های محل از بزرگ تا کوچیک
از رانندگی کردن شون که هیچی بماند واقعا این زمینه نیاز به تعریف نیست
از اون صدای زیبایی که داشتن چه تو جاده میخوندن
و چه در مراسم های عذاداری محرم تو مسجد از صدای این بزرگوار لذت میبردیم
.
از این ماشین من شاید حتی از پسر های حاجی بیشتر خاطره داشته باشم
از صدای اول صبح که استارت میزدن میرفتن سرویس من عشقی میکردم
از وقت هایی که مشغول نظافت و کارای ماشین بودن منم گه گاهی میرفتم اذیت کردن کمک نمیکردم
اینم بگم که هیچ موقع من ندیدم این ماشین کثیف باشه تا وقتی حاجی زنده بود این ماشین لکه روش نبود
.
تا حتی یه بار زمانی که در قید حیات بودن نیت به فروش این سالار داشتن
من که فهمیدم حاجی این نیت و داره واقعا یه مدتی حالم خراب شده بوده
قطعا خود حاجی و خانوادشون که دیگه هیچی
این موضوع خودم شاهد بودم که حاجی از فروش پشیمون شده بود
و یکی از خریدارهای سمج که میدونست این چه ماشین نابیه
خودم شاهد این قضیه بودم
اون زمان که اف هاش پونصد خشک ۴۵۰ میلیون بود پیشنهاد خرید ۶۰۰ میلیون برا ان هاش حاجی میداد
.
به هر حال که ماشین فروخته نشد و الان هم ماشین دست پسرشونه
و همیشه وقتی پیاده هستم و میخام از محل قدیم مون رد بشم
فقط به عشق اینکه دوباره یه نگاه به این سالار بندازم راه مو اون طرفی کج میکنم
.
خیلی دوست داشتم حاجی الان هم زنده میبود و من گواهینامه پایه یکم که میومد
پاکت نامه گواهینامم رو میدادم به دست حاجی و ایشون پاکت و برام باز میکردن
و گواهینامه مو از دست حاجی میگرفتم
.
نمیدونم در اینده باز هم امثال حاج اسد تو این صنف پیدا بشن یا نه
اگرچه هنوزم مثله حاج اسد ما هستن که سلطان جاده بودن و معنا کنن
ولی خوب نا شناخته می مونن که خدا حفظ شون کنه
.
خیلی دوست دارم از خاطرات حاج اسد بیشتر بگم
ولی شاید خانواده شون رازی نباشن
.
روح تمام سلاطیان جاده ها و تمام کسانی که اعتبار این صنف بودن شاد شاد شاد باشه
خداوند روح این عزیزان رو قریق رحمت خودش قرار بده
و
خدا قوت و عزت و برکت بده به راننده های پرتلاش و زحمتکش حال حاضر این صنف
و نگه دار و محافظ همگیشان باشه
یا حق
ایران ترانزیت عکس،فیلم،مقاله،خرید و فروش کامیون
چه خاطره ای آقا وحید من حال کردم
🖐🖐❤❤
خدا رحمت کنه-گواهی نامه رو چه مرحله ای هستی؟
آقا وحید من ۱۴ سالمه هنوز به سن قانونی نرسیدم ولی راننده شدن و از داییم یاد گرفتم
تپه بار دوم قبول شدم
و
یکشنبه هفته قبلی هم رفتم بار اول اتوبوس و رد شدم
.
یعنی خوش حالی قبل از پیروزی باعث شد که رد بشم
روز امتحان
از دنده کشی و دست انداز و چراغ راهنما و تقاطع و ممنوع با اجازه همه چی ازمن امتحان گرفت
قشنگ از اول بلوار تا آخر بلوار رفتیم
آخر بلوار افسر گفت پارک کن
یعنی آخرین حرکت بود ها
منم خوش حال که یه همچین مسافتی اومدم
و
تا الان اشتباهی نداشت دیگه تمومه و قبول شدم
هیچی ۳ به ۲ صدا داد البته سرعتمم یکم زیاد بود
و در نهایت رد شدم
.
ای زورم داشت ای زورم داشت
یعنی قدم از قدم نمیتونستم بردارم
میدونی چی بیشتر زور داشت اینکه
قبل ترش دو دفعه ۳ به ۲ رفته بودم خیلی قشنگ جا رفته بود
اون حرکت آخر که دیگه میخواستم وایسادم صدا داد
🤣
از اون بدتر اینکه از اونجایی که افسر من و انداخت پایین تا اونجایی که ماشینم پارک بود نزدیک نیم ساعت و شاید بیشتر پیاده روی کردم و هیچ ماشینی هم سوارم نمیکرد
سلام خدمت دوستان گرامی
آقا وحید شما اهل پاکدشت تهران هستی؟
گواهینامه رو گرفتی؟
تهران که خیلی سخت میگیرن واسه گواهینامه واقعا اذیت میکنن فقط
سلام والا خود پاکدشت که آموزشگاه نداره
یا باید میرفتم سمنان که به خاطر این ممنوعیت ها نمیشد
یا میرفتم ورامین که ورامین اگه رفته بودم حالا حالا ها کلاسم برگذار نمیشد چه برسه به امتحان اتوبوس هم برسم
دیگه چند جا پرسیدم و زنگ زدیم دیدم این آموزشگاه شهریار شرایطش از همه خوب تر بود
یعنی اندازه پول شهریه و این داستانا فقط پول بنزین رفت و آمدم شد
دیگه این جوری
خدا روح رفتگان رو بیامرزه خداوند حاج اسد رو رحمت کنه ماشالله به سلطان جاده های ایران ولو ان اچ
روح همه رفتگان شاد باشه
خدایا
روح ما زنده ها رو هم شاد کن
روح رفتگان شاد باشه و روح حاج اسد عزیز مالک این سالار شاد باشه چقدر داستان نویسی وحید خوبه و همه ماجرا رو خوب تعریف میکنه دمت گرم وحیدجان
مخلصیم داداش درس پس میدیم
چاکریم داداش نزن این حرفا رو
اگه الان گواهینامه نداشتم.و میخواستم بگیرم حاضر بودم پنجاه میلیون بدم اما پشت ماشینای دهه پنجاه راهور نمی نشستم.واقعا عذاب اوره
دیگه بخای نخای باید با همینا امتحان بدی